« اشتباه از من بود! | Main | تحلیلی بر داستان «عینکِ چاه» از كتاب «چیدن قارچ به‌سبک فنلاندی» نوشته‌‌ی وریا مظهر(و. م. آیرو) / نوشته‌ی فریبا شادکهن »

دو شعر از آن والدمن / ترجمه: رها ناصری

ترانه‌ی اعداد

چند برابر شده‌ام، 2 هستم.
او جزيی از من بود،
از من بیرون آمد،
پاره‌یی از مرا گرفت،
مرا از هم پاشید.
من 2 هستم، او هنر من است،
نه، او جداست.
خود هنر است او.
به کارم نرسیده‌ام و
هنوز یکی هستم.
از پسرم می‌خوانم. چند برابر شده‌ام.
قلبم در 2 جاست،
نیمه‌یی برای آن او
و نیمه‌یی برای تو
که خود پاره‌یی از اویی،
و تو و او و من
سه گانه‌یی ازگونه‌یی هم‌نهشت ساخته‌ایم.

یادداشت‌هایی در کنار جسد مردی باشکوه
ـ نسیم آرام پرده‌ها را تکان می‌دهد، آبی ــ لرزش خفیف کفن آبی او

آلن گینزبرگ دیگر هیچ‌وقت برنمی‌خیزد،
سوار هواپیمای براق شود و سفر کند
یک هزار مایل‌ ـ ‌دنور؟ ـ هزاران ـ میلان؟
ارغنون بنوازد ــ و با چه وجدی می‌نوازد! بخواند: OM NAMO SHIVAYA1« همه خاکستر می‌شویم، باز همه خاکستر می‌شویم.»

آلن گینزبرگ دیگر هیچ‌وقت آن سوی خیابان نمی نشیند
خم شده روی کاسه سوپ چینی،
استاد پیر تا دیروقت شب بیدار مانده بود و اشعار شاعر جوان را می‌خواند.

آلن گینزبرگ دیگر هیچ‌وقت با این بدن مدیتیشن نخواهد کرد،
ستون فقرات صاف به سوی آسمان،
سقف آسمان را روی دست‌ها نگه‌داشته، روی این بالش نارنجی روشن.

چشم‌های آلن گینزبرگ دیگر هیچ‌وقت
از گاز اشک‌آور، فلج شدن بل(Bell)، یا جریان آب در مرگ پیشوای هندو خیس نخواهند شد
و هیچ‌وقت سطورShelley Blake را نخواهند خواند
که روح تو را منجمد کند و تو گریه کنی و گریه کنی و
کل خیمه‌ی کرواک در ناروپا2 اشک بریزد.

آلن گینزبرگ دیگر هیچ‌وقت در تخت بیمارستان
از پسر نوجوان عجیب و غریب و شهوت‌انگیزی
که از بدو تولدش او را می‌شناخته نخواهد گفت،
پسر کنار پنجره ایستاده بود و مادرش هق‌هق گریه می‌کرد
چرا که آلن گینزبرگ گقت فردا می‌میرد.

آلن گینزبرگ دیگر هیچ‌وقت موهای کم‌پشت این سر را شانه نخواهد زد،
خود را نخواهد آراست، پاها را چرب و دندان‌ها را مسواک نخواهد کرد (او بسیار وسواسی‌ست!)
و برای صبحانه مخلوط قارچ و تره‌فرنگی و کدو را به هم نخواهد زد.

تلفن زنگ می‌زند، آلن گینزبرگ دیگر هیچ‌وقت جواب نخواهد داد

آلن گینزبرگ دیگر هیچ‌وقت برای چین، روسیه، کاخ سفید، ريیس‌جمهورهای فاسد و مرده، کوبا وCIA مشکل‌ساز نخواهد شد

ولی آلن گینزبرگ تا ابد درد زندگی را
با ترانه‌های انسانی و داستان‌هایش
که بر بال‌های رسالتی ابدی استوارند
تخفیف خواهد داد. ـ زندگی و مرگ یک مارپیچ است!
او اکنون با واجرا یوگینی3 در حال بالا رفتن از پله‌هاست

آلن نابغه‌ی این قرن اکنون رفته است،
به هزاران شکل دیگر به زندگی ادامه خواهد داد
از میان چشمان ظریف این جمحمه صاف نگاه کن،
فکر مهربان فکر مهربان هیچ‌وقت نمی‌میرد.

-----------------------------------------------------------------------------
1 -یکی از معروف ترین مانتراها( سرود های مذهبی که با صدای بلند و به دفعات تکرار می کنند) در آیین هندو به معنی: صدای ازلی نام خداوند
2- The Jack Kerauc school of disembodied poetics بخشی از دانشگاه ناروپا (Naropa) است برای آموزش شعر و نویسندگی خلاق که آن والدمن و آلن گینزبرگ در 1974 در ایالت کلرادو تاسیس کردند.
3- واجرا یوگینی یکی از خدایان (مونث) بلند مرتبه‌ی آیین بودایی تبت است که اسطوره‌ی رشد غایی خرد و شفقت است.